وقتی دعبل خزاعی، قصیده معروف خود را در محضر امام رضا(ع) خواند، به این شعر رسید: «خروج امام لا محاله واقع / یقوم علی اسم الله و البرکات» ناگزیر امامی (از ما) خروج خواهد کرد و او به نام خدا، همراه با برکات فراوان الهی قیام می کند» در این زمان امام رضا(ع) برخاستند و بر روی قدم های مبارک خود ایستادند، دست راست خود را بر سر نهاده و در حالی که سر را مقداری به طرف پائین فرود آورده بودند، دعا کرده و فرمودند «خداوندا، در فرج و ظهور او شتاب کن و ما را بوسیله او یاری فرما». القطره ج1 ص487 ح83 
 

نوشته شده در تاریخ دوشنبه 12 تیر 1391    | توسط: اداره ارشاد اسلامی سنقر    |    | نظرات()